Η θεραπεία αρχίζει όταν τελειώνει η αποφυγή
Η ψυχική θεραπεία δεν ξεκινά τη στιγμή που εξαφανίζεται ο πόνος, αλλά τη στιγμή που σταματά η αποφυγή του. Όσο αποφεύγουμε αυτό που μας πληγώνει, παραμένουμε παγιδευμένοι σε έναν κύκλο ανακούφισης χωρίς ίαση.
Η αποφυγή προσφέρει προσωρινή ηρεμία, αλλά μακροπρόθεσμα συντηρεί το τραύμα.
Τι είναι η αποφυγή
Η αποφυγή δεν αφορά μόνο δύσκολες σκέψεις ή συναισθήματα. Μπορεί να εκφράζεται ως υπερδραστηριότητα, σιωπή, χιούμορ, λογικοποίηση ή συνεχής ενασχόληση με τους άλλους.
Είναι ένας τρόπος να μην συναντήσουμε αυτό που φοβόμαστε να νιώσουμε.
Γιατί η αποφυγή μοιάζει προστατευτική
Η αποφυγή μειώνει άμεσα το άγχος. Ο εγκέφαλος τη μαθαίνει ως στρατηγική επιβίωσης.
Όμως η θεραπεία δεν μπορεί να συμβεί σε ό,τι δεν αγγίζεται.
Όταν η αποφυγή γίνεται φυλακή
Με τον χρόνο, η αποφυγή περιορίζει τη ζωή. Όλο και περισσότερα θέματα, σχέσεις ή εμπειρίες αποκλείονται.
Η ζωή μικραίνει για να χωρέσει τον φόβο.
Η θεραπεία απαιτεί συνάντηση
Η θεραπεία αρχίζει όταν το άτομο στρέφεται προς αυτό που απέφευγε. Όχι βίαια, αλλά με παρουσία.
Η συνάντηση με τον πόνο δεν τον μεγαλώνει· τον αποσυμπιέζει.
Συναισθήματα που ζητούν να βιωθούν
Θλίψη, θυμός, φόβος, ντροπή. Αυτά τα συναισθήματα δεν είναι παθολογία.
Η θεραπεία ξεκινά όταν τους επιτρέπουμε να υπάρχουν χωρίς να τα διώχνουμε.
Αποφυγή στις σχέσεις
Στις σχέσεις, η αποφυγή εμφανίζεται ως απόσταση, υπερπροσαρμογή ή αποσιώπηση αναγκών.
Η θεραπεία των σχέσεων αρχίζει όταν ειπωθεί αυτό που αποφεύγεται.
Αποφυγή και σωματικά συμπτώματα
Ό,τι δεν εκφράζεται ψυχικά συχνά εκφράζεται σωματικά. Ένταση, κόπωση, πόνοι.
Η θεραπεία περνά και μέσα από την ακρόαση του σώματος.
Ο φόβος της επαφής με τον πόνο
Ο φόβος δεν είναι ότι ο πόνος θα μας καταστρέψει, αλλά ότι θα μας κατακλύσει.
Στην πραγματικότητα, ο πόνος αντέχεται καλύτερα όταν βιώνεται παρά όταν αποφεύγεται.
Ο ρόλος της ψυχοθεραπείας
Η ψυχοθεραπεία δημιουργεί έναν ασφαλή χώρο όπου η αποφυγή μπορεί σταδιακά να χαλαρώσει.
Η παρουσία ενός άλλου επιτρέπει τη συνάντηση με ό,τι ήταν αβάσταχτο μόνο του.
Μικρά βήματα πέρα από την αποφυγή
Η θεραπεία δεν απαιτεί απότομες αποκαλύψεις. Απαιτεί μικρές πράξεις επαφής.
Ένα συναίσθημα που αναγνωρίζεται, μια σκέψη που λέγεται δυνατά.
Όταν η θεραπεία αρχίζει πραγματικά
Η θεραπεία αρχίζει όταν σταματάμε να τρέχουμε μακριά από τον εαυτό μας.
Εκεί που τελειώνει η αποφυγή, ξεκινά η επανένταξη του πόνου στη ζωή — όχι ως εχθρού, αλλά ως μηνύματος. Και εκεί γεννιέται η θεραπεία.