Το νόημα δεν προκύπτει από την αποφυγή της ζωής, αλλά από την ενεργή εμπλοκή μαζί της, με όλη την ακαταστασία, τη δόξα και την πολυπλοκότητά της. Η ζωή δεν είναι ποτέ καθαρή, γραμμική ή απολύτως προβλέψιμη. Είναι γεμάτη αντιφάσεις, απώλειες, χαρές και στιγμές αμφιβολίας.
Όταν συμμετέχουμε ουσιαστικά στη ζωή, αποδεχόμαστε ότι η αβεβαιότητα αποτελεί μέρος της ανθρώπινης εμπειρίας. Το νόημα δεν αποκαλύπτεται σε στιγμές απομόνωσης, αλλά μέσα στη δράση, στη σχέση και στη δέσμευση. Εκεί, μέσα στο «μπέρδεμα» της καθημερινότητας, διαμορφώνεται μια ζωή που αξίζει να βιώνεται.