Η ανάπτυξη αρχίζει εκεί όπου οι δικαιολογίες χάνουν την αξιοπιστία τους
Η προσωπική ανάπτυξη δεν ξεκινά με έμπνευση ούτε με κίνητρο. Ξεκινά τη στιγμή που οι δικαιολογίες παύουν να μας πείθουν. Όταν οι εξηγήσεις που άλλοτε μας καθησύχαζαν αρχίζουν να ακούγονται κενές, τότε ανοίγει ο χώρος για αλλαγή.
Οι δικαιολογίες δεν είναι πάντα ψευδείς. Συχνά βασίζονται σε πραγματικές δυσκολίες. Όμως κάποια στιγμή χάνουν την αξιοπιστία τους και μετατρέπονται σε μηχανισμό στασιμότητας.
Ο ρόλος των δικαιολογιών στη ζωή μας
Οι δικαιολογίες λειτουργούν ως ψυχολογικό καταφύγιο. Μας προστατεύουν από την αποτυχία, την έκθεση και την ευθύνη. Μας επιτρέπουν να παραμένουμε στο γνώριμο, ακόμη κι όταν αυτό δεν μας εκφράζει.
Όταν όμως η ίδια δικαιολογία επαναλαμβάνεται για χρόνια, παύει να είναι περιγραφή δυσκολίας και γίνεται όριο.
Πότε οι δικαιολογίες χάνουν την αξιοπιστία τους
Η στιγμή αυτή δεν είναι δραματική. Είναι εσωτερική. Μια σιωπηλή επίγνωση ότι «αυτό που λέω δεν με καλύπτει πια».
Εκεί γεννιέται η ανάπτυξη, όχι γιατί εξαφανίστηκαν τα εμπόδια, αλλά γιατί δεν μπορούν πια να εξηγήσουν την ακινησία.
Ανάπτυξη και ανάληψη ευθύνης
Η ανάπτυξη απαιτεί ευθύνη. Όχι με την έννοια της ενοχής, αλλά με την έννοια της ιδιοκτησίας των επιλογών μας.
Όταν οι δικαιολογίες χάνουν την ισχύ τους, μένουμε αντιμέτωποι με το ερώτημα: «Τι θα κάνω τώρα;».
Ο φόβος πίσω από τις δικαιολογίες
Συχνά πίσω από τις δικαιολογίες κρύβεται φόβος. Φόβος αποτυχίας, απόρριψης, αλλαγής.
Οι δικαιολογίες γίνονται αξιόπιστες όσο ο φόβος παραμένει αδιερεύνητος. Όταν όμως τον αναγνωρίσουμε, η δύναμή τους μειώνεται.
Σχέσεις και προσωπική ανάπτυξη
Στις σχέσεις, οι δικαιολογίες διατηρούν την επιφάνεια. «Δεν είμαι έτσι», «δεν μπορώ να αλλάξω», «έτσι λειτουργώ».
Η ανάπτυξη αρχίζει όταν αυτές οι φράσεις παύουν να ακούγονται ως αλήθεια και αρχίζουν να ακούγονται ως αποφυγή.
Εργασία και εξέλιξη
Στον επαγγελματικό χώρο, οι δικαιολογίες συχνά φορούν τον μανδύα του ρεαλισμού. «Δεν είναι η κατάλληλη στιγμή», «δεν υπάρχουν επιλογές».
Όταν όμως η εσωτερική δυσαρέσκεια μεγαλώνει, οι ίδιες αυτές φράσεις χάνουν την πειστικότητά τους.
Η ανάπτυξη δεν απαιτεί τέλειες συνθήκες
Η ανάπτυξη δεν περιμένει να λυθούν όλα. Ξεκινά με μια μικρή μετατόπιση στάσης.
Όταν οι δικαιολογίες παύουν να μας καθησυχάζουν, ανοίγει χώρος για νέα συμπεριφορά.
Μικρά βήματα μετά το τέλος των δικαιολογιών
Η ανάπτυξη δεν χρειάζεται άλματα. Χρειάζεται συνέπεια.
Ένα ειλικρινές «δεν ξέρω, αλλά θα δοκιμάσω» είναι συχνά πιο ισχυρό από οποιαδήποτε τέλεια εξήγηση.
Ζώντας σε πορεία ανάπτυξης
Η ζωή σε πορεία ανάπτυξης δεν είναι πιο εύκολη. Είναι όμως πιο αληθινή.
Εκεί όπου οι δικαιολογίες χάνουν την αξιοπιστία τους, αρχίζει μια ζωή με λιγότερη άρνηση και περισσότερη ευθύνη. Και αυτό είναι το πιο σταθερό έδαφος για ουσιαστική ανάπτυξη.